Over mola-zwangerschap

`Waarover?’, denk je wellicht. Mola-zwangerschap is niet een heel bekend onderwerp. De afgelopen weken heb ik me verdiept in deze zwangerschapsvorm, maar ik vind dat er maar weinig informatie te vinden is op Internet. Er zijn een aantal fora te vinden waar vrouwen die te maken hebben gehad met mola-zwangerschap een oproep doen voor andere verhalen. Er is een informatiepagina van Isala te vinden en daarnaast nog een handjevol andere informatieve pagina’s. Maar lang niet zoveel informatie als je zoekt op ‘miskraam’, ‘abortus’ of ‘zwangerschap’. Daarom wil ik in deze blog graag wat meer informatie geven over dit onderwerp en wat verwijzingen naar andere sites die ik ben tegengekomen in mijn zoektocht.

Wat is een mola-zwangerschap?

Een mola-zwangerschap kan omschreven worden als een goedaardige zeldzame ziekte, veroorzaakt door abnormale ontwikkeling van de placenta. Er zijn twee vormen van mola-zwangerschap, in het kort als volgt omgeschreven:
– Een complete mola is een zwangerschap waarbij er geen embryo gevormd wordt maar er alleen een placenta aanwezig is.
– Een partiele mola is een zwangerschap waarbij er wel een embryo gevormd wordt, maar deze is niet levensvatbaar en de placenta ontwikkelt zich net zoals bij een complete mola.
(Aldus vermeld op de site van het universitair ziekenhuis van Leuven.)

Behandeling van een mola-zwangerschap

Bij het constateren van een mola-zwangerschap via echo of bloedonderzoek wordt er een curettage uitgevoerd om alle weefsel dat zich in de baarmoeder gevormd heeft weg te halen. Hierna moet de waarde van het zwangerschapshormoon (hCG) dalen en in ongeveer acht weken naar een negatieve waarde gaan. Om dit te controleren wordt er eens in zoveel dagen of weken (afhankelijk van voorschriften hieromtrent in het land waar je woont) bloed afgenomen en de waarde gemeten.

Het risico

Het risico bij een mola-zwangerschap is dat niet alle weefsel weggehaald is en er weefsel achterblijft dat zich verder ontwikkelt. Dit noemen ze dan een persisterende trofoblast. Kenmerkend hiervoor is dat de waarde van het hCG niet voldoende daalt. Dit wordt gezien als een kwaadaardige ontwikkeling. Wanneer de kwaadaardige ontwikkeling van het weefsel doorzet en agressief wordt, dan kan het weefsel zich ontwikkelen tot een choriocarconoom. Hierbij heeft het zich dan verspreid naar andere delen van het lichaam, vaak als eerste de longen. Daarom wordt er bij het vermoeden van een persisterend trofoblast vaak een ct-scan van de longen gemaakt. (Lees voor een uitgebreide beschrijving de patiëntenfolder van Isala.)

Wanneer mola-weefsel achterblijft en het hCG niet genoeg daalt, wordt er een behandeling met methotrexaat ingezet, een lichte chemotherapie dat een celdodende werking heeft. Deze behandeling is soortgelijk aan de behandeling van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Hoe deze behandeling precies in zijn werk gaat verschilt per land. Als het hCG na de eerste behandeling niet genoeg daalt, bestaat er een kans dat er meerdere kuren of zwaardere kuren moeten volgen, maar de kans daarop is gelukkig klein. Er wordt aangeraden na een molazwangerschap een tijd te wachten met opnieuw zwanger worden. Hoe lang of kort je moet wachten verschilt per kuur, heftigheid en land waarin je de kuur krijgt. De bijwerkingen verschillen uiteraard per persoon en ook per chemo.

En dan (weer) verder…

Na het verlies van zwangerschap ben je, in geval van een mola-zwangerschap, vaak lange tijd bezig met een medisch traject. Door de behandeling(en) in het ziekenhuis en de onderzoeken erna ben je misschien voor je gevoel vooral bezig je lijf weer op orde te krijgen. Dit alleen al kan veel van je vragen. Daarnaast is er ook nog het zwangerschapsverlies dat je een plek in je leven zal moeten geven. Dit kan een grote impact hebben op je psychosociale balans. Terwijl iedereen door lijkt te gaan met zijn/haar leven kan jij het gevoel hebben dat je weken of zelfs maanden stil staat. Herkenning in je omgeving is misschien moeilijk te vinden omdat een mola-zwangerschap niet zo vaak voorkomt. Maar juist daardoor kan het verwerken van en een plek geven aan een dergelijke zwangerschap moeilijk zijn. En wanneer (hopelijk) alles weer oké is en je eventueel nog een keer wilt proberen zwanger te worden, moet je nog een tijd wachten om vervolgens, als die er mag komen, bij een volgende zwangerschap (nog) meer bewust te zijn van de risico’s.

Het kan een heftig proces zijn waar je in beland bent terwijl je zoveel andere verwachtingen en wensen had. Juist nu kan het waardevol zijn om iemand naast je te hebben staan die je een luisterend oor biedt en onbevooroordeeld met je mee op weg gaat. Waarbij je open en eerlijk je gevoelens en gedachten kan uiten zonder je daarbij in te houden en/of bang te zijn dat je niet begrepen wordt. Wil je dat? Neem dan contact op met mij. Dan gaan we samen op zoek naar een nieuwe balans.

Tot slot

Hopelijk ben je wat wijzer geworden over mola-zwangerschap. Hetzij omdat je zelf hiermee te maken hebt (gehad), hetzij omdat iemand in je omgeving hiermee te maken heeft (gehad). In dit artikel staan een paar linken naar andere informatieve sites waar je nog meer kan lezen over mola-zwangerschap. Daarnaast wil ik nog wijzen op een artikel uit het blad Kinderen waarin een vrouw haar verhaal vertelt. En ook twee blogs, van Es Ther en van Marliese, waarop ze schrijven over hun mola-zwangerschap.

Ik nodig je uit om contact met me op te nemen als je zelf een mola-zwangerschap hebt meegemaakt en je merkt dat het lastig is dit een plek te geven. Of als je merkt dat je bij een nieuwe zwangerschap bang bent dat het opnieuw gebeurt, of als je niet opnieuw zwanger durft te worden terwijl je dit wel wilt. Ga het gesprek met me aan en bespreek of de begeleiding die ik hierbij kan bieden iets voor jou kan zijn.

Wil jij samen aan de slag met het verwerken en plek geven aan je zwangerschapsverlies. Of wil je eerst meer informatie over welke begeleiding ik bied? Neem dan contact op via de knop rechts.

[vc_btn title=”Neem contact op” style=”custom” custom_text=”#35848c” link=”url:https%3A%2F%2Fecounseling.nl%2Fcontact%2F|||”]
Vorig bericht
“Het is nog steeds een warboel van emoties”
Volgend bericht
“Wat je ook meegemaakt hebt, praat erover!”

Lees meer

Menu