hart voor de zorg

Vandaag kreeg ik bij het ophalen van mijn jongste dochter een shirt mee met daarop een rood geverfd hart. Gemaakt door haar, met wat hulp van de leidsters. Met daarbij de dank voor mijn inzet namens de leidsters. Want ja, ik werk ook in de zorg. In de geestelijke zorg. Een zorg die mijn hart heeft en welke ook nu weer van grote waarde blijkt in deze onzekere tijd. Maar dit shirt, dit hart, staat voor mij voor een andere zorg, de zorg die ik ooit kreeg en waar nu heel veel mensen zorg van en door krijgen. De IC-zorg, voor hen dit hart voor de zorg.

Het is alweer dik 2 jaar geleden maar ik denk er nog regelmatig aan. Mijn verblijf op de IC in het Hagaziekenhuis. Ik was bevallen van onze jongste dochter en zoals verwacht afgevoerd naar de OK. Die avond werd ik wakker in de IC met allerlei piepende en lichtgevende apparaten om me heen en aan me vast. Ver weg van mijn kleine meis. Maar dichtbij lieve, betrokken zorgmensen. De verpleegsters/verplegers van de IC.

Het huilen stond me nader dan het lachen. Opnieuw afgevoerd met complicaties, mijn verwachting was helaas uitgekomen. Ondertussen had ik, zoals tot nu toe elke keer als ik uit narcose ontwaak, ontzettende dorst, herkenbaar??! Nog voor ik het wist kwam er al iemand aan met een bekertje water met rietje, met daarbij de waarschuwing dat ik maar kleine beetjes mocht drinken. Bijzonder hoe dat mijn grootste frustratie is op dat moment, het kleine beetjes mogen drinken, terwijl ik voor mijn idee wel een heel meer op kon. Ik leefde in het moment zeg maar…

Terwijl ik daar lag vroeg de verpleegster of ze mijn man voor me kon bellen en vragen of hij wilde komen met onze dochter. Niet veel later kwam hij binnen met Livia. De verpleegster genoot zichtbaar. Ze vertelde me iets later dat er kort geleden een jongen van 16 op de IC was overleden en dat dit grote impact op de medewerkers had gehad. Het verlies van zo’n jong iemand op hun afdeling. En dat het zien van een baby nu hier zoveel vreugde bracht. En dat merkte ik, van het begin dat ik er lag tot het moment dat ik in mijn van de IC werd weggerold naar de afdeling. Een en al liefde. Een en al zorg.

Mijn hart gaat uit naar hen. Nu ze zoveel zorgen, mogelijk zoveel meer zorgen, dan ze al deden. Nu zoveel meer verliezen dan ze al deden.

Dat is voor mij de zorg waar mijn hart naar uitgaat. Die mannen en vrouwen die als het ware aan de frontlinie staan. Die elke dag verlies meemaken en mensen zien komen en niet meer gezond zien gaan. Die mensen verliezen.

Voor jullie dit mooie shirt, dit hart voor de zorg. Gemaakt door een meisje wat jullie twee jaar geleden zoveel vreugde gaf, wat nu al twee jaar vreugde in mijn leven geeft, dat leven wat ik mede dankzij jullie nog heb.

Dank

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Fill out this field
Fill out this field
Geef een geldig e-mailadres op.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Menu