Wil je naar me luisteren?

De manier waarop mensen omgaan met het verlies en rouw is heel verschillend. Ieder zoekt haar eigen weg hierin. De manier hoe mensen reageren op andere mensen die te maken hebben met verlies, is net zo verschillend. Sommige mensen kunnen er werkelijk voor anderen zijn en anderen juist helemaal niet. Hoe ga je daarmee om?

Afgelopen week had ik een skype-sessie met Julia. Ze maakte het afgelopen jaar meerdere verliezen mee. Ze verloor haar baan en kreeg ook te maken met een zwangerschapsverlies, met gezondheidsproblemen als complicatie.

Een van de onderwerpen van ons gesprek was hoe er een aantal mensen uit haar omgeving momenteel niet betrokken zijn op haar. Het lijkt alsof ze er niet voor haar zijn. Ze weten niet wat ze moetenzeggen of doen. Weer anderen lijken zich ongemakkelijk te voelen met haar pijn. Ze lijken het verlies te negeren door het niet te noemen of veranderen snel van onderwerp en praten over iets compleet anders dat weinig waarde heeft. Hiermee wordt de pijn en het verdriet die Julia al voelde vergroot en de boosheid over haar verlies aangevuld met boosheid dat ze zich niet gehoord voelt.

Julia wil alleen maar gehoord worden.

Ze wil niet horen dat iemand haar begrijpt of weet hoe ze zich voelt, want ze weet dat dat niet zo is.

Het enige wat ze wil horen is: ‘Ik hoor je. Ik kan me niet voorstellen hoe dit voor je is, maar ik hoor je. En ik ben hier voor jou. Ik luister naar je.’

Ik herkende haar verdriet, haar pijn, maar ook haar boosheid. Ik kan mijn frustratie en woede van afgelopen jaar zo weer voelen. Maar, ook al hebben we overeenkomsten in onze ervaring, ik zal nooit kunnen voorstellen of ervaren hoe dit alles voor Julia is. Het beste wat ik kon doen voor haar, was luisteren. Ik luisterde en ze voelde zich gehoord.

Wanneer je te maken krijgt met verlies, kan het zijn dat mensen uit je omgeving er niet voor je kunnen zijn wanneer je dat nodig hebt. Zelfs familie of vrienden van wie je houdt, met wie je een goede relatie hebt. Ze kunnen niet de ruimte aan je geven om te voelen en te uiten, zijn niet in staat je te horen.

Dit kan zorgen voor boosheid naast de boosheid die je mogelijk al voelde vanwege je verlies. Boosheid gericht op hen die er niet voor je kunnen zijn. Boosheid omdat je je pijn moet verbergen wanneer je bij hen in de buurt bent, boosheid omdat je niet er mag zijn met wat je voelt, omdat je niet gehoord wordt.

Het kan zelfs zo lopen dat je naast het verlies wat je meemaakt, uiteindelijk ook mensen of relaties die je eerst dierbaar waren, verliest.

Afgelopen jaar heb ik bepaalde relaties achter me gelaten. Relaties met mensen die me lief waren maar bij wie ik niet kon aankloppen met mijn verdriet, bij wie ik niet gehoord werd. Daarnaast heb ik ook relaties verdiept en versterkt met vrienden die er waren (ongeacht tijd of plaats) en luisterden.

Door tijd te nemen voor reflectie, veranderde mijn boosheid langzaam in compassie. In mijn verlies verwachtte ik dat de ander mij op een bepaalde manier steunde in mijn verlies. Ongeacht of de ander dit zou kunnen of willen. Ik kwam er achter dat het met mijn eigen verwachtingen te maken had. En dat wanneer ik mijn verwachtingen los laat over hoe andere mensen mij zouden moeten steunen, ik die andere mensen kan laten zijn wie ze zijn. Net zoals ik me niet anders wil voordoen, heb ik ingezien niet van anderen te verwachten dat ze zich anders voordoen omwille van mij.

Mijn hernieuwde inzicht geef ik graag door en ik help je graag een stukje verder in je eigen proces rondom je verlies.

Zo ook bij Julia. Ik hoorde haar en daarna spraken we door over verwachtingen. Over haar verwachtingen van anderen maar ook over haar verwachting van zichzelf.

Wanneer je te maken hebt met verlies kan je andere verwachtingen hebben van je omgeving dan je omgeving weet of kan bieden. Dit kan voor extra ballast zorgen, naast het verlies wat je meemaakt. Bewust worden van je eigen verwachtingen kan deze extra ballast wegnemen en de weg wijzen naar een luisterend oor en steun.

Wat zijn jou verwachtingen van de ander? Ben jij je hier bewust van? Vraag jij je ook af of iemand gewoon wil luisteren naar jou in je verlies?

Wil jij net als Julia samen aan de slag met herstel na je verlies? Wil je gehoord worden? Wil je verder na je verlies en je verlies integreren in je leven? Dat kan! Neem contact met mij op via het formulier rechts.

Vorig bericht
Rouwen hoort bij het leven
Volgend bericht
Verborgen verlies

Lees meer

Menu