Herinneringen aan verlies

3 reacties

Hoe spullen verleden en heden kunnen verbinden

Vorig jaar zijn we geremigreerd naar Nederland. We verhuisden naar een gemeubileerd appartement. Alle spullen gingen vanuit Zwitserland direct in Nederland de opslag in. Helemaal prima voor ons. Nog in Zwitserland, de maanden voor ons vertrek hadden we ontzettend veel spullen weggegooid, weggegeven en verkocht. Hoe meer weg hoe beter was haast het motto. Behalve een paar meubels, die mochten niet weg. Onder andere de meubels die van mijn mans ouders waren geweest. En ook een paar schilderijen, niet mijn eerste keus, maar door het verhaal dat erbij hoort toch een voor ons waardevol bezit.

Van een huis naar een thuis

Toen we van gemeubileerd appartement naar ongemeubileerd huis verhuisden trokken we de opslag leeg en vulden het huis met onze meubels. Bizar hoe alles precies genoeg is en past. En heerlijk thuiskomen. Elke avond nadat de kinderen op bed liggen drink ik een kopje thee of koffie en zet dat neer op een tafeltje. Voor het oog een tafeltje wat niet helemaal in de inrichting past of wat wellicht een opknapbeurt nodig heeft. Maar voor het hart een verwarmend tafeltje, ondanks het koude marmeren blad erop.

Hoe dit komt?

Het tafeltje is het ‘Mahjong tafeltje’ van mijn schoonouders. Niet omdat zij fanatiek Mahjongers waren. Volgens mijn man niet althans… Scrabble stond hoger op de lijst. Maar omdat het tafeltje een verhaal heeft waar Mahjong in voorkomt. Een verhaal wat mijn man stukken beter kan vertellen dan ik. Maar elke keer als ik het tafeltje zie komt er een glimlach om mijn mond en hoor ik het verhaal in mijn achterhoofd.

En zo hebben we nog een aantal meubels die ons herinneren aan mijn mans ouders. Al enige tijd staan een stel koeien ons van de schoorsteenmantel aan te staren en tijdens het eten kijkt op de achtergrond een Arabier mee. Het vult ons tijdelijke huis en maakt dit vanaf het begin tot een thuis.

Niet alleen erfstukken

Ook aan recentelijke verliezen hebben we herinneringen in ons huis. Deze zijn alleen meer symbolisch voor mij. Zo hebben we een houten bord met een tekst erop: ‘Please give me coffee to change the things I can and wine to accept the things I can’t.’ Niet heel bijzonder, maar voor mij wel een belangrijk bord. Dit hebben we namelijk gekocht in Zuid-Afrika na een periode van verlies en onzekerheid. Het staat voor mij symbool voor die tijd maar vooral voor wat ik geleerd heb die tijd: accepteren en dankbaar zijn.

Herinneringen aan verlies maar ook aan winst

Voor dit jaar hebben we vanaf juli een wereldreis op de planning staan. Als we halverwege dit jaar onderweg gaan, gaan we zonder al bovengenoemde spullen onderweg, maar in een oldtimer busje. Het zal een reis vol herinneringen worden. Deze reis is mogelijk en ontstaan door verlies. Door het verlies van mijn schoonouders kunnen we dit bekostigen. Door onder andere mijn verlies van gezondheid twee jaar terug beseffen we des te meer hoe vergankelijk het leven is en hoe juist nu we willen doen wat goed voelt: samen reizen en de wereld ontdekken en dankbaar zijn voor wat we hebben en kunnen doen.

Heb jij ook zulke herinneringen?

Vorig bericht
Rouw om een persoon die nog leeft
Volgend bericht
Verlies van je partner

Lees meer

No results found

3 reacties. Reactie plaatsen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Fill out this field
Fill out this field
Geef een geldig e-mailadres op.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Menu