“Wat je ook meegemaakt hebt, praat erover!”

Elina* vertelt:


Mijn naam is Elina, 28 lentes jong. Ik woon samen met mijn vriend, waar ik een dochtertje mee heb van 1 jaar. Ik ben huismoeder. Lekker de hele dag thuis met de kleine meid. Verder doe ik eigenlijk niet zoveel.

Ik hoop dat door het delen van mijn verhaal anderen verder te kunnen helpen. Dat andere vrouwen, net als mij, hun leven weer op kunnen pakken en op wat voor manier dan ook het licht weer zien.


Wat is jou verhaal?


Ik zelf was zwanger en heb gekozen voor een abortus, aangezien het niet ontstaan is uit liefde, maar vanuit seksueel misbruik. Deze keuze heb ik toen die tijd alleen en wel bewust gemaakt. Voor mijn gevoel had ik niet echt een andere keus. “Straks lijkt het kindje op hem, dan kan ik er toch niet van houden?” en “Ik wil niet meer met hem geconfronteerd worden.” Dat waren o.a. gedachten die mij bewust ertoe gezet hebben om het kindje weg te laten halen. Na de abortus kwam de ellende en was het voor mij allemaal niet meer zo eenvoudig als hoe het voor de abortus leek. Gedachten als “Maar het kindje kon er toch niets aan doen?” en “Ik ben een moordenaar” en “Nu zal ik gestraft worden” etc. speelden ook ineens een rol. Vooral het gevoel dat ik nu een moordenaar was bleef me dwars zitten. Ik houd van kinderen, altijd al gedaan en ik wilde er ook mee werken. Hoe kan ik dan een abortus laten doen, dat waar ik eigenlijk zo op tegen ben?

Het was voor mij een donker gat. Ik leefde in schuldgevoel, boosheid, angst en verdriet.


Overal voelde ik die wijzende vinger die me vertelde dat ik een moordenaar was. Ik verdiende het ook helemaal niet om moeder te zijn. Ik moest mezelf dan ook straffen voor mijn daad. Ik wou mezelf van het leven beroven en sneed mezelf. Ik kraste het woord moordenaar op mijn buik. zo was het nu eenmaal, zo voelde het voor mij.

Ik zag geen uitweg meer. Er waren voor mij 2 opties: Of er een eind aan maken of er met iemand over praten en kijken of dat helpend is. Ik besloot om er met iemand over te willen praten, een eind aan maken kon immers dan altijd nog. Ik ging op zoek naar iemand die hier verstand van had en kwam uit bij Susan. Een ontzettend fijn persoon die goed naar je luistert en met je meedenkt zonder oordelen. Vooral het praten was fijn, en dat ik niet meer alleen zat met mijn eigen gedachtes.

Samen gingen we erover in gesprek en juist doordat je het deelt en openheid geeft komt er op een of andere manier ruimte… ruimte voor andere gedachtes en andere inzichten.


Wat gebeurd is, is gebeurd… dat kun je nooit meer ongedaan maken! Maar hoe zwart wit het op dat moment ook lijkt… Er is nog licht! Er is meer… meer dan alleen wat er in jou hoofd zit. Door aan het denken gezet te worden kom je verder… Verder in jou proces.

Hoe gaat nu met jou?

Nu gaat het met mij, naar omstandigheden, goed. Ik heb veel en lange gesprekken met Susan gehad welke me dus heel erg geholpen hebben en ja, ik heb mijn ups en downs. Piekeren blijft een van mijn sterkste punten, maar ik durf open en eerlijk te zeggen dat de abortus mijn leven niet meer in beslag neemt. Ik ben nog steeds tegen abortus, maar soms is het misschien wel beter. In mijn geval sta ik daar momenteel voor de volle 100% achter. Ik heb nu een super mooie, intelligente dochter met mijn vriend, waar ik ontzettend blij mee ben en trots op ben. Ik had dit toen die tijd echt nooit verwacht of kunnen dromen, maar eigenlijk ben ik een gelukkig vrouw en heb ik niks te klagen.

Wat ik andere vrouwen graag mee zou willen geven is: Geef niet op! Wat je ook meegemaakt hebt, praat erover! Praten is misschien wel het meest belangrijkste.


Door je verhaal te delen is het niet meer iets van jou alleen. Jou gedachten en opvattingen + de gedachten en opvattingen van de ander = altijd meer dan die van jou alleen. Dus ik zeg: DOEN!

* De naam is op verzoek, vanwege privacy redenen, veranderd.

Wil jij ook je verhaal delen net als Elina? Of wil jij één op één met mij over je verhaal spreken? Neem dan contact op via de knop rechts.

[vc_btn title=”Neem contact op” style=”custom” custom_text=”#35848c” link=”url:http%3A%2F%2Fecounseling.nl%2Fcontact%2F|||”]
Vorig bericht
Over mola-zwangerschap
Volgend bericht
Emotioneel herstel na zwangerschapsverlies

Lees meer

Menu